Dag 6: vrijdag

Myreille

Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Na mijn uitspattingen van gisteren, ben ik vandaag weer goed aan de slag gegaan.  Begonnen met douchen op 30 graden Celsius en vijf minuten, zelf mijn biologische brood afbakken en op de fiets naar mijn stage.
Het is vrijdag dus dat betekent dat mijn beleg op moet vandaag. Ik had bij de bioboerderij biosalami gehaald, biologische rauwe ham en biospek voor bij mijn bio-ei. Misschien niet erg efficiënt, maar wel lekker die extra plakjes op mijn bioboterhammetjes.

Vanavond staat er op het menu een entrecote (mét biologisch vertrandje), koolraap (geen idee wat het is, of hoe ik het moet maken) en ik moet iets verzinnen met die aardappeltjes die mij ondertussen de neus uitkomen (tips, iemand?).

Ik ben vandaag wel echter achter een nadeel van deze week gekomen. Vonochtend woog ik twee-en-een-halve kilo zwaardar dan normaal. Of het komt door de No Impact Week, dat weet ik niet. Maar een leuk idee is het niet.

Vanavond het panelgesprek bij Tisgroenfestival. Ik vind het behoorlijk spannend! Expres heb ik gekozen voor een functie achter de camera, in plaats van voor. Dus volop in de belangstelling staan is niet mijn forte. Dus wie wil lachen: 21:45, Julianastraat 71 (het oude STA-ART).

De avond was een geslaagd initiatief. Iedereen die op mij gestemd heeft: bedankt!

Fred

Vrijdag, ik heb er dagen over gepiekerd hoe ik mijn probleem het meest no impact kon aanpakken. Twee dingen speelden me parten. Ik breng in de ochtend de zoon van mijn vriendin naar school. Dus rond 8.30 uur loop ik op een schoolplein. Dan zou ik daarna naar het station moeten gaan en kan dan tegen 9 uur pas de trein hebben. Aankomst is dan 9.30 en een kwartier later kan ik dan werken. Bijna anderhalf uur later dan normaal. Daarbij komt dat ik vroeger weg moest, ik zou een kijkje nemen bij Centrum Umai in het kader van de Dag van de Duurzaamheid. De effectieve werktijd zou dus kort zijn en mijn conclusie was dan ook dat de beste oplossing – en niet de meest duurzame dus – de auto zou zijn. Fout dus in de No Impact Week. Maar ik verontschuldig me met de omstandigheden.

In de avond koos Manon Brugman en het publiek collega-strijder Myreille uit toto winnaar van deze strijd. Terecht, vind ik ook dus. Zij heeft er veel voor gedaan en gelaten, en het mooie is dat ze er het nut van inzag. Hetzelfde geldt voor Richard, hij zat voor het eerst sinds jaren weer op de fiets. En ik dan? Ik heb het grootste deel van de film No Impact Man gezien en war ideetjes opgedaan. Ik zal er een delen: navullen van schoonmaakproducten. Dat moet toch mogelijk zijn en het scheelt veel plastic afval en wat mij betreft mag het in een plastic pot.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: